Lieve jij,

Net als jij ben ik een dromer. Geboren met een diep verlangen naar een leven in vrijheid, waarin ik écht voor mezelf kon kiezen.

Met al die dromen op zak ging ik de wereld in. En oh, wat heb ik een vreugde beleefd en wat heb ik een geluk gevoeld. Maar wat heb ik het soms ook zwaar gehad. Simpelweg omdat het me niet lukte om voor mezelf te kiezen. Omdat ik niet begreep wie ik in essentie was.

Ja, terwijl ik dit schrijf komen de tranen uit mijn ogen. Want hoe mooi het leven aan de buitenkant ook is: als we het van binnenuit niet kunnen ervaren, blijft het een zoektocht. Het maakt niet uit hoe de buitenwereld ons ziet of wat voor complimenten we krijgen. Als we diep van binnen voelen dat er iets niet klopt, dat we iets missen of dat we ons niet gezien voelen, dan is dát de filter van waaruit we leven.

Als een jong meisje ging ik op pad met mijn rugzak. Ik verzamelde ervaringen en ontmoette mensen, en stap voor stap brachten ze me dichter bij mezelf. Mijn doel? Zijn als een boom. Met wortels zo diep in de grond dat ik niet meer om te buigen ben.

Door Human Design en systemisch werk ben ik mezelf gaan zien. In alle eerlijkheid. Het gaf me de antwoorden die ik altijd al wel voelde, maar nooit kon grijpen. Als je zo gevoelig bent als ik, zie en voel je zo veel meer dan je omgeving. Dat kan eenzaam zijn. Maar door dit werk mocht ik ervaren dat ik niet gek ben. Dat het klopt. Het heeft ervoor gezorgd dat ik nu zo diep verankerd ben in mezelf.

Ja, dat gun ik iedereen.

Al mijn hele leven gids en begeleid ik mensen de juiste richting in. Ik kan niet wachten om jou te ontmoeten en jou diezelfde stevige boom te laten worden.

Veel liefs,

Anne